Deniz..
Deniz, yüreğini açacak bir kıyı bulmuş,
Sözcüklerini dalga dalga savurmuş zamana.
Kum taşımış sahillere,
Unutulmuş hikâyelerden örülmüş bir hatıra gibi.Kara, sessiz bir sırdaş olmuş ona,
Göğsünü dayamış rüzgârın gölgesine.
Ne söylediyse dinlemiş,
Ne sakladıysa toprağa emanet etmiş.Ve insan…
İki arada bir aynaya dönüşmüş,
Hem deniz kadar anlatan,
Hem kara kadar susan.Belki de hayat,
İçimizi dökecek bir sahil bulma sanatıdır;
Çünkü her kalp,
Bir gün kendi kıyısını arar.
🐦🐦🐦🐦🐦🐦🐦🐦
Karanlık mı düşünceler,
Duygular savruk,
Gün ağarsa ne fayda
İçinde savaşlar varken.
Çok oldu belki,
Gülümsemeyi, keyif almayı unuttun.
Ne bir çiçeği sevdin,
Ne de bir dost elini tuttun.
Gözlerin kapandı gerçeğe,
Temiz hava dolmadı ciğerlerine.
Büyük bir unutuşla
Unuttun yaşamayı.
Yol aşındırmadın,
Yorgunluk tanımadın.
Koşmadın hayatın ritminde,
İnsan gibi terlemedin
Yaşam sınavında.
Yine de yorgunsun;
İçinde bir hafiflik yok.
Gözlerine çöken ağır bir yük,
Umudu diri tutan yanlarına
Düşman kesilmiş.
Kalk, sığın en sağlam sığınağa:
Ya Bâkî olana,
Ya Mâlik olana,
Ve kurtul içindeki karanlıktan.
🐦🐦🐦🐦🐦🐦🐦🐦
Gece olmazsa
Yıldızlar iner mi yeryüzüne?
İnsan da hep mutlu kalmaz ya,
Bazen yüreği,
Sis çökmüş bir bahçe gibi susar.
İyilik görünmez olur,
Sevinç fark edilmez gözlerinden.
Bir damla düşer yanağına,
Adı konur:
Ağlamak.
Sonra zaman geçer.
Sis silinir benlikten.
İç ses,
Bir gonca gibi aralanır.
Mutluluk,
Bir çiçek olur kalpte.
Gözler yeniden parlar.
Acının yanlışını unutur insan
Ve usulca der ki:
Allah…