Anadolu’nun bağrından kopan bir türkü gibi,
Yoksul sokakların sabrından,
Dualı annelerin gözyaşından,
Çocukların yarın hayalinden süzülen bir isim…
Recep Tayyip Erdoğan
O, bir makamın soğuk mermerinde değil,
Bir milletin sıcak avuçlarında büyüdü.
Çay ocağında demlenen umut,
Fabrika düdüğünde yankılanan emek,
Seccadede titreyen bir niyaz oldu adı.
Kalabalık meydanlarda dalga dalga yükselen ses,
Sadece slogan değil;
Bir gönül akışı, bir kader yürüyüşüydü.
Yağmur altında ıslanan bayraklar gibi
Islandı sevda,
Ama hiç sönmedi ateşi.
Köprüler kuruldu denizlere,
Yollar uzandı dağların ardına;
Lakin asıl köprü,
Kalpten kalbe kurulan o görünmez bağdı.
Bir el uzandı millete,
Bir el dua için semaya…
Kimi zaman sert bir rüzgâr,
Kimi zaman merhametli bir gölge,
Ama her daim
Halkın içinden çıkan bir nefes gibi.
Anadolu’nun çorak toprağında filizlenen umut,
Şehirlerin ışığında büyüyen bir inanç oldu.
Sevenlerinin yüreğinde
Bir liderden öte,
Bir direnişin, bir dirilişin adı yazıldı.
Ve sevgi,
Sandıklarda mühür,
Meydanlarda sel,
Gönüllerde sabır oldu.
Çünkü bazı bağlar siyasetle kurulmaz;
Aşkla, inançla,
Aynı yoldan yürümekle kurulur.
Ve bazı isimler,
Bir milletin kalp atışına karışır…
Coşkun bir nehir gibi,
Durmadan, yorulmadan akar.