Şer Gibi Görünenin Ardındaki Gizli Hayır
İnsan hayatı, görünüş ile hakikat arasında gidip gelen ince bir yolculuktur. Bazen karşımıza çıkan olaylar ilk bakışta karanlık, ağır ve kırıcı görünür. Kalbimiz daralır, aklımız anlamakta zorlanır. Oysa zamanın sabırlı akışı içinde anlarız ki bazı olaylar, ilk anda “şer” gibi görünse de, derinlerinde saklı bir hayrın tohumlarını taşır.
İnsan, sınırlı bir bakış açısıyla yaşar. Bugünü görür, yarının hikmetini ise çoğu zaman fark edemez. Bir kapı kapanır ve insan bunu bir kayıp zanneder. Oysa o kapanan kapı, belki de insanı daha büyük bir felaketten koruyan bir perdedir. Hayatın bu sessiz düzeni, çoğu zaman sabırla bekleyenlere kendini açar.
Tarih boyunca insanlar, başlangıçta büyük bir felaket gibi görünen olayların daha sonra yeni fırsatlara, yeni başlangıçlara kapı araladığını defalarca yaşamıştır. Bir işin kaybedilmesi yeni bir yeteneğin keşfine vesile olabilir. Bir ayrılık, insanın kendi iç dünyasını tanımasına ve olgunlaşmasına yol açabilir. Hastalık bile bazen insana hayatın değerini öğretir, ruhunu derinleştirir ve kalbini daha merhametli kılar.
Bu nedenle hayatın her anında kesin hükümler vermek insanın en büyük yanılgılarından biridir. Çünkü insan yalnızca bir sayfayı okur; oysa kader, henüz açılmamış sayfalarla dolu uzun bir kitaptır. O kitabın bütününü görebilmek ise çoğu zaman yalnızca zamanın bilgeliğine bırakılmıştır.
Bilgelik, olayların hemen ardından hüküm vermemekte saklıdır. Sabırla bekleyen bir kalp, hayatın gizli hikmetlerini daha açık görür. Çünkü bazen bir fırtına, sadece yıkmak için değil; kurumuş dalları temizleyip yeni filizlerin doğması için eser.
İşte bu yüzden insanın kalbinde umut ve teslimiyet birlikte yaşamalıdır. Zorluklar karşısında umudunu kaybetmeyen, her olayın ardında bir hikmet arayan kişi, hayatın en derin derslerini öğrenir.
Belki de hayatın en büyük sırrı şudur:
Karanlık sandığımız bazı yollar, aslında bizi ışığa götüren gizli geçitlerdir.
Ve bazen en büyük hayırlar, ilk bakışta şer gibi görünen anların içinden doğar.
Şer Gibi Görünen Yol
Bazen karanlık iner insanın yoluna,
Gökyüzü susar, rüzgâr ağırlaşır.
Kalp sorar kendi kendine:
“Bu yük neden omzuma bırakılır?”
Bir kapı kapanır sessizce,
İçinde umut olan bir oda kalır geride.
İnsan sanır ki kaybetti her şeyi,
Oysa kader başka bir yolu örer gizlide.
Bir fırtına kopar hayatın kıyısında,
Dallar kırılır, yapraklar savrulur.
Ama kim bilir…
Belki o rüzgâr yeni baharın yolunu açıyordur.
Bazen gözyaşıyla sulanır toprak,
Kalp sabrın eşiğinde bekler.
Sonra bir sabah doğar sessizce
Ve insan anlar:
Karanlık sandığı şey
Işığa giden bir köprüdür meğer.
Çünkü hayatın derin sırrı şudur:
Her gölge güneşi saklar içinde.
Ve bazen şer gibi görünen yollar
İnsanı hayrın en güzel yerine götürür gizlice.