Bu eser; yavaş tempolu, duygusal arabesk rap tarzında, bağlama, piyano, yaylılar ve derin 808 baslarla çok etkileyici bir şarkıya dönüşebilir. Kadın vokalin şiir bölümlerini, erkek vokalin ise rap kısımlarını seslendirmesi duygusal etkiyi daha da güçlendirecektir.
Sessizliğin Ortasında
Gece yalnız, gündüz yalnız...
Uzak mı bu kadar insan sana?
Yüreğim usul usul açılıyor yalnızlığa,
Kırık bir pencerenin önünde bekleyen
Eski bir umut gibi.
Şarkılar dile geliyor gizlice,
Kimsenin duymadığı bir makamda.
Sessizce...
Sadece ben işitiyorum onları.
Her nota, içimde sakladığım
Bir ömrün hatırası oluyor.
Şiir oluyor bazen düşüncelerim,
Mısralar gökyüzüne karışıyor.
Rüzgâr okuyor satırlarımı,
Yıldızlar dinliyor sessizliğimi.
Ama insanlardan tek bir ses gelmiyor.
Dinleyen yok...
Anlayan yok...
Soran yok...
Sanki kalabalıklar,
Birbirine yabancı yüzlerden ibaret.
Ve zaman...
Ne kadar da değişmiş diyorum.
Eskiden bir selam,
Bir ömre umut olurdu.
Şimdi binlerce söz var,
Ama içinde tek bir sıcaklık yok.
Sokaklar dolu,
Gönüller bomboş.
Pencerelerde ışıklar yanıyor,
Fakat nice evin içinde
Sevgi çoktan göç etmiş.
Bir çocuğun gülüşü kadar saf değildi artık sabahlar.
Akşamlar, yorgun bir yolcu gibi
Omuzlarıma bırakıyor karanlığını.
Ben ise yıldızlara bakıp
Kayıp dualarımı sayıyorum.
Bazen kendi sesimden korkuyorum.
Çünkü yankısını bile
Duvarlardan başka duyan olmuyor.
İnsan, en çok da
Kendi sessizliğine yeniliyormuş.
Bir zamanlar hayaller kurardım.
Gökyüzüne ulaşacak kadar büyük,
Denizler kadar derin.
Şimdi hayallerim,
Yağmur altında unutulmuş
Bir mektup gibi ıslanıyor.
Soruyorum geceye;
"Bir gün geçer mi bu yalnızlık?"
Ay cevap vermiyor.
Rüzgâr susuyor.
Bulutlar bile gözlerini kaçırıyor benden.
Belki de yalnızlık,
İnsanın içine kurulmuş görünmez bir şehir.
Ne kapısı var çıkmaya,
Ne yolu var geri dönmeye.
Sadece anılar dolaşıyor
Issız sokaklarında.
Ama yine de vazgeçmiyorum.
Çünkü biliyorum;
En uzun geceler bile
Bir sabaha teslim olur.
Belki bir gün,
Bir gönül dokunur gönlüme.
Bir dost sesi,
Yıllardır susan içimdeki baharı uyandırır.
O gün geldiğinde,
Bugünün sessizliği de
Bir hatıra olarak kalacak.
Şimdilik susuyorum...
Sessizliğin ortasında.
Konuşan sadece kalbim...
Ağlayan sadece ruhum...
Ve yazdığım her şiir,
Kimsenin duymadığı bir şarkının
Gökyüzüne bırakılmış son notası oluyor.
Gece yalnız...
Gündüz yalnız...
Ama umut...
Umut hâlâ içimde,
Küçücük bir ışık gibi yanmaya devam ediyor.
Sessizliğin Ortasında (Şiirsel Rap)
(Şiir – Yavaş ve derin bir kadın sesi)
Gece yalnız...
Gündüz yalnız...
Uzak mı bu kadar insan sana?
Yüreğim açılıyor yalnızlığa,
Adını bile koyamadığım
Derin bir sessizliğe...
Şarkılar fısıldıyor geceleri,
Kimsenin duymadığı bir dilde.
Ben konuşuyorum yıldızlarla,
Gökyüzü cevap veriyor gözyaşlarımla...
(Nakarat – Güçlü kadın ve erkek vokal birlikte)
Gece yalnız... Gündüz yalnız...
Kalbim yürür sessiz sokaklarda.
Sesimi duyan yok bu dünyada,
Umut saklı en derin dualarda.
Gece yalnız... Gündüz yalnız...
Kim kaldı ki yanımda?
Düştüm yine sessizliğe,
Tut elimden ey yarına...
(Rap Verse 1 – Erkek sesi)
Kalabalıkların içinde görünmez oldum,
Yüzler değişti, ben aynı yerde durdum.
Gülüşler sahteydi, gözler yalandı,
En büyük yalnızlık insanın içindeydi.
Konuştum duvarlarla, cevap veren olmadı,
Hayallerim yorgundu, kimse fark etmedi.
Bir selam bekledim yıllarca içimden,
Sessizlik geldi sadece, geçti önümden.
Eskiden dostluk vardı, şimdi çıkar konuşur,
Vicdanlar susunca karanlık çoğalır.
Bir çocuk ağlar, dünya bakmadan geçer,
İnsan bazen insana en büyük kader.
(Köprü – Kadın sesi)
Rüzgâr alıp götürsün bütün acılarımı,
Yağmur yıkasın suskun sokaklarımı.
Belki bir sabah yeniden doğarım,
Kırık umutlarımla yeniden yaşarım.
(Rap Verse 2 – Erkek sesi)
Zaman değişti, saatler bile yoruldu,
Sevgi dediğin kelime unutuldu.
Göz göze gelmek bile lüks oldu bugün,
Kalpler beton oldu, yüzlerde hüzün.
Her gece içimde bin şiir doğuyor,
Her mısra sessizce göğe ulaşıyor.
Dinleyen olmasa da yazmaya devam,
Çünkü kelimeler benim tek liman.
Yıkıldım sanmayın, ayaktayım hâlâ,
Küllerimden doğarım yeniden sabaha.
Yalnızlık öğretmen oldu yıllar boyunca,
Sabretmeyi yazdı yüreğimin ucuna.
(Nakarat – Daha güçlü, koro eşliğinde)
Gece yalnız... Gündüz yalnız...
Kalbim yürür sessiz sokaklarda.
Sesimi duyan yok bu dünyada,
Umut saklı en derin dualarda.
Gece yalnız... Gündüz yalnız...
Bir gün doğacak güneş bana da.
Sessizlik bitecek elbet sonunda,
Yüreğim yeniden açacak bahara.
(Final – Şiir, kadın ve erkek dönüşümlü)
Ben sustum...
Şiirler konuştu.
Ben ağladım...
Yıldızlar dinledi.
Ben bekledim...
Sabah gecikmedi.
Çünkü en uzun gecelerin bile
Bir sabahı vardır.
Ve en yalnız yürekler bile...
Bir gün,
Hak ettiği sevgiyi mutlaka bulacaktır.
Kayıtlar
0 Yorumlar