Elinizdeki alıntı, Julian Assange’ın sözleriymiş gibi dolaşan güçlü bir iddia olsa da, bunu doğrudan Assange’ın kendisinin söylediğine dair güvenilir bir kaynak bulunmamaktadır. Sosyal medyada paylaşılan “Her şey ortaya çıkınca Washington’un yüzde 98’i çökecek” gibi ifadeler, genellikle bağlamından koparılmış, teyit edilmemiş sözlerdir ve doğrudan Assange’ın kabul edilmiş demeçlerinden biri olarak doğrulanmamıştır. Bu tür alıntılar çoğunlukla internet meme’leri ya da viral paylaşımlar üzerinden dönmektedir ve resmi bir kaynağa dayandırılamamaktadır.
Buna rağmen, Julian Assange’ın vizyonu ve eylemleri, devletlerin şeffaflığı, güç odaklarının gizli kalmış yönleri ve modern demokrasilerin kırılgan yapısı üzerine derin ve çarpıcı bir tartışma açmıştır.
Julian Assange, çağımızın bilgi çağının gölgesinde yükselen bir figürdür; bir bilgisayar programcısı olarak başladığı yolculuğu, devletlerin en mahrem sırlarını dünya kamuoyuna taşıyan bir aktivizm manifestosuna dönüştürmüştür. Eğitim hayatında yazılım, matematik ve fizik üzerine derin bir merakla yoğrulan Assange, 2006 yılında kuruculuğunu yaptığı WikiLeaks ile dijital dünyanın en karmaşık ve tartışmalı sorularını gündeme taşıdı.
Şeffaflık ve İktidar: WikiLeaks’in Doğuşu
WikiLeaks, başlangıçta anonim kaynaklardan gelen belgeleri yayınlayan bir platform olarak görüldü. Fakat 2010 yılına gelindiğinde, bu platform dünya tarihinin en büyük devlet içi sızıntılarından birini gerçekleştirdi: ABD’nin diplomatik yazışmaları, savaş günlükleri ve askeri operasyonlarına ait gizli belgeler, küresel kamuoyunun gözleri önüne serildi. Bu ifşalar, yalnızca bir devletin dış politikasını değil, uluslararası güvenlik ilişkilerini, müttefik ilişkilerini ve küresel dengeyi derinden sarstı.
Assange’ın perspektifinden bakıldığında, şeffaflık yalnızca bir araç değil, demokratik toplumların kaçınılmaz bir gerekliliğidir. Gizem perdesi arkasında saklanan güç, istikrarlı bir toplumun temelini sarsar; zira güç ne kadar görünmez ve denetlenemez olursa, o kadar keyfi ve hesap vermez hale gelir. Bu bakış açısı, Assange’ın yazılı ve sözlü eserlerinde tekrar eden bir tema olmuştur — güçlülerin kapalı kapılar ardında aldığı kararların halka dokunan sonuçları vardır ve toplumun bilgilenme hakkı bu yüzden kutsaldır.
Mahremiyet, Ulusal Güvenlik ve Sorumluluk
Assange’ın eleştirmenleri, devlet içi bilgilerin açığa çıkarılmasının ulusal güvenliğe ve hatta kişisel güvenliğe zarar verebileceğini ileri sürdüler. Buna karşılık Wikileaks savunucuları, kamuoyunun bilme hakkının, devletlerin gizlilik taleplerinden önce geldiğini savundu. Bu ikilem, modern devletlerin doğası hakkında temel sorular ortaya koydu: Devlet sırları bireylerin güvenliği için saklanmalı mı, yoksa demokratik kontrol ve hesap verebilirlik için açığa çıkarılmalı mı?
Assange’ın en çok eleştirildiği konu, bu belgeleri yayımlarken bazı bilgilerin kaynaklarını yeterince gizlemediği iddialarıdır. Eleştirmenler, bu yaklaşımın bazı kişilerin hayatını riske atabileceğini belirtirken, savunucular ise Assange’ın medya ortaklarıyla çalışarak belgelerin analiz edildiğini ve kamu çıkarının gözetildiğini ifade ediyorlar.
Washington’un Çöküşü: Bir Metaforun Ötesinde
Sözü edilen “Washington’un yüzde 98’i çökecek” iddiası, bir istatistik değil, daha çok iktidar merkezlerinin şeffaflık karşısındaki kırılganlığını ifade eden bir metafor olarak okunabilir. Bu metafor, iktidar odaklarının uzun yıllar boyunca gizli tuttuğu unsurların gün ışığına çıkması durumunda güven kaybının ne kadar derin olabileceğini ima eder.
Bu bağlamda, Assange’ın hareketi bir kehanet değildir; daha çok bir uyarıdır: gizli kalmış gerçekler uzun süre saklanamaz ve toplumun bilme hakkı ile devletin gizlilik talepleri arasında kaçınılmaz bir çatışma vardır. Bu çatışma, demokratik toplumların en temel sınavlarından biri haline gelmiştir.
Assange’ın Mirası: Eleştiri, Destek ve Tartışma
Julian Assange’ın çalışmaları, dünya genelinde hem övgü hem eleştiri yarattı. Bazı özgürlük savunucuları, onun basın özgürlüğü ve şeffaflık alanında cesur bir figür olduğunu savunur. Diğerleri ise devlet sırlarının korunması gerektiğini, aksi halde ulusal güvenliğin tehlikeye girebileceğini ileri sürerler. Bu tartışma, kamu diplomasisinden modern savaşlara, sivil haklardan siber güvenliğe kadar birçok alanda yankı bulmuştur.
Sonuç olarak, Julian Assange’ın hikâyesi yalnızca bir bireyin eylemleri değildir; modern toplumların bilgi, iktidar ve hesap verebilirlik arasındaki ince çizgide yürüyen büyük bir düşünsel mücadelesidir. Bu mücadele, şeffaflığın kutsallığını savunan ile güvenliğin mahremiyetini savunanlar arasında sürüyor ve dünya nüfusunun geleceğini şekillendiren sorularla yüzleşmeye devam ediyor.
IV. Hukuk, Sürgün ve Modern Çağın İnfaz Biçimleri
Julian Assange meselesi, klasik anlamda bir “yargılama” dosyası değildir; bu dosya, hukukun siyasetle ne ölçüde iç içe geçtiğinin somut bir örneğidir. Assange, herhangi bir savaş alanında değil; bir büyükelçiliğin dar koridorlarında, görünmez bir tecrit altında yıllarını geçirmiştir. Bu durum, modern çağın infaz yönteminin değiştiğini gösterir:
Artık bedenler değil, özgürlük alanları kuşatılmaktadır.
Assange’ın ABD’ye iade talebi, yalnızca bir bireyin değil; gazetecilerin, araştırmacıların ve sızdırılmış bilgileri yayımlayan tüm platformların geleceğini ilgilendiren bir emsal niteliği taşımaktadır. Zira burada sorulan soru nettir:
“Devlet suçlarını ifşa etmek suç mudur, yoksa kamusal bir görev mi?”
Bu soru cevapsız kaldığı sürece, hukukun tarafsızlığı iddiası da askıda kalacaktır.
V. Medya, Sessizlik ve Seçici Körlük
Assange dosyasının en çarpıcı yönlerinden biri, ana akım medyanın zamanla takındığı sessizliktir. Oysa aynı medya kuruluşları, WikiLeaks belgelerini yayımlarken bu ifşalardan doğrudan faydalanmıştı. Ne var ki süreç ilerledikçe, etik bir geri çekilme yaşandı.
Bu noktada ortaya çıkan tablo şudur:
- Gerçek, işlevsel olduğu sürece desteklenir
- Tehlikeli hale geldiğinde yalnız bırakılır
Bu durum, medyanın bağımsızlığına dair romantik kabulleri sarsmıştır. Assange’ın yalnızlığı, aslında hakikatin yalnızlığıdır. Çünkü hakikat, güce fazla yaklaştığında korunur; gücü tehdit ettiğinde ise dışlanır.
VI. Dijital Çağda İfşa Kültürü ve Gücün Korkusu
WikiLeaks ile birlikte dünya, yeni bir gerçekle yüzleşti:
Bilgi artık durdurulamaz.
Devletler sınırlar çizebilir, yasalar koyabilir, platformları kapatabilir; fakat bir kez açığa çıkan bilgi, kolektif hafızaya karışır. İşte bu yüzden Assange, bireysel bir tehditten ziyade sistemik bir korkunun sembolüdür.
“Washington’un yüzde 98’i çökecek” ifadesi, doğrulanmış bir rakam olmasa bile, şunu anlatır:
Eğer iktidar, meşruiyetini gizlilik üzerine kurmuşsa,
Şeffaflık onun en büyük düşmanıdır.
Bu nedenle mesele Assange değil; ifşanın kendisidir. Bugün bir kişi susturulsa bile, yarın başka bir isim, başka bir platform, aynı soruyu yeniden soracaktır.
VII. Devlet Aklı mı, Kamu Vicdanı mı?
Modern devletler, güvenlik kavramını giderek genişletmiş; neredeyse her bilgiyi “ulusal güvenlik” başlığı altında gizleyebilir hale gelmiştir. Ancak burada gözden kaçırılan bir nokta vardır:
Devletin güvenliği ile halkın vicdanı her zaman örtüşmez.
Assange’ın savunduğu temel fikir şudur:
Bir devlet, kendi suçlarını gizlemek için gizlilik zırhını kullanıyorsa, o gizlilik meşru değildir.
Bu düşünce, rahatsız edicidir. Çünkü düzeni sorgular, alışkanlıkları bozar ve konfor alanlarını yıkar. Ancak tarih boyunca ilerleme, tam da bu rahatsızlık anlarından doğmuştur.
VIII. Assange Sonrası Dünya: Bir Kapanış mı, Bir Başlangıç mı?
Julian Assange’ın akıbeti ne olursa olsun, geride bıraktığı etki silinmeyecektir. O, tek başına bir devleti yıkmamıştır; fakat devletlerin dokunulmazlık zırhında onarılamaz çatlaklar açmıştır.
Bugün dünya şunu daha iyi biliyor:
- Gerçek gecikebilir ama kaybolmaz
- Güç saklanabilir ama temizlenemez
- Bilgi bastırılabilir ama yok edilemez
Assange’ın hikâyesi, bir son değil; bir çağın işaret fişeğidir. Bu çağda soru artık şudur:
Gerçekle yüzleşmeye hazır mıyız,
yoksa sessizliği mi tercih edeceğiz?
Sonuç Yerine
Julian Assange, bir kahraman ya da bir suçlu olarak değil;
hakikatin bedelini hatırlatan bir figür olarak tarihe geçecektir.
Çünkü her çağ, kendi gerçeğini saklamak ister.
Ve her çağ, o gerçeği açığa çıkaranları affetmez.