Dünya siyaseti, tarihin hızlandığı anlara bir yenisini daha ekledi. Amerika Birleşik Devletleri, Venezuela Devlet Başkanı Nicolás Maduro ve eşi Cilia Flores’in yakalanarak ülke dışına çıkarıldığını ve New York’ta ciddi suçlamalarla yargılanacaklarını açıkladı. Bu gelişme, yalnızca Caracas sokaklarını değil, tüm Latin Amerika’yı ve küresel güç dengelerini titreten bir dönüm noktası olarak kayda geçti.
ABD’nin Venezuela’ya yönelik askeri operasyonlarının hemen ardından gelen bu açıklama, uluslararası hukuk, egemenlik ve müdahale kavramlarını yeniden tartışmaya açtı. Caracas yönetimi olağanüstü hâl ilan ederken, bölge ülkelerinden yükselen uyarılar krizin sınır aşan bir çatışmaya dönüşme riskini gözler önüne seriyor. Latin Amerika liderleri, özellikle askeri tırmanmanın geri dönülmez sonuçlar doğurabileceği konusunda hemfikir.
Maduro’nun yakalanması, yıllardır yaptırımlar, diplomatik baskılar ve siyasi izolasyon altında bulunan Venezuela için bir rejim değişikliği ihtimalini güçlendiriyor. Ancak bu ihtimal, beraberinde ciddi belirsizlikler de taşıyor. Devlet otoritesinin ani biçimde sarsılması, halihazırda ekonomik darboğaz ve insani krizle mücadele eden halk için yeni acılar anlamına gelebilir. Tarih, dış müdahalelerle şekillenen iktidar boşluklarının çoğu zaman istikrarsızlık ve uzun süreli kaos ürettiğini defalarca göstermiştir.
Washington cephesinde ise bu operasyon, “hukukun küresel ölçekte uygulanması” söylemiyle savunuluyor. New York’ta açılması beklenen davaların, Maduro yönetimine yöneltilen suçlamaları uluslararası kamuoyunun önüne taşıması hedefleniyor. Ne var ki bu adım, ABD’nin Latin Amerika’daki rolüne dair eski yaraları da yeniden kanatıyor; Soğuk Savaş’tan bu yana bölge halklarının hafızasında derin izler bırakan müdahaleci politikalar tekrar hatırlanıyor.
Bugün Venezuela meselesi, yalnızca bir liderin akıbetiyle sınırlı değil. Bu kriz, küresel sistemde güç kullanımıyla meşruiyet arayışı arasındaki gerilimi, uluslararası düzenin ne ölçüde adil ve dengeli işlediğini sorgulatan bir aynaya dönüşmüş durumda. Önümüzdeki günler, diplomasi mi yoksa çatışma dili mi ağır basacak sorusuna verilecek yanıt açısından belirleyici olacak.
Zaman, bölgeyi yeni bir karanlığa sürüklemeden aklın ve sağduyunun öne çıkmasını gerektiriyor. Çünkü Latin Amerika’nın geleceği, silahların gölgesinde değil; diyalog, hukuk ve halkların iradesiyle şekillendiğinde anlam kazanacaktır.