Kaderin İnce Çizgisi
Kader, görünmez bir hattır avuçlarımızda,
Sessizce yürür bizimle,
Ne bir gölge kadar karanlık
Ne de bir yıldız kadar uzak.
Bazen bir kapı aralığında bekler,
Karar dediğimiz o küçük eşiği gözler.
İnsan adımını atar;
Kader, adımın yönünü değil, anlamını örer.
Bir rüzgâr gibi eser hayatın içinden,
Saçlarımızı dağıtır ama
Köklerimizi yerinden sökmez.
Çünkü kader, savrulmak değil;
Sarsılarak güçlenmektir.
Kimi zaman bir kayıp gibi görünür,
Oysa kaybolan şey
Belki de yükümüzdür.
Kader, fazlalıkları ayıklar;
Ruhun özünü berraklaştırır.
Gecenin en koyu yerinde
Bir umut kıvılcımı saklar.
İnsan karanlığa bakarken
Kader ufka bakar.
Ve gün gelir,
Dönüp geriye baktığımızda
Acı sandığımız her virajın
Bizi olgunlaştıran bir daire çizdiğini anlarız.
Kader; zorun adı değil,
Yolun hikmetidir.
Yürüyen biziz,
Yolu anlamlı kılan ise içimizdeki sabırdır.